Dit jaar maakte ik drie Japan-reizen voor een totaal van 47 nachten — maart (kersenbloesem), augustus (festivals), en november (koyo). Veertien prefecturen, drie regio’s waar ik nog nooit was geweest, en de langzame opeenstapeling van meningen die je alleen krijgt door vier keer in twaalf maanden te verschijnen. Hier is wat in mijn hoofd veranderde.
De mening die kantelde: Kyoto in lente
Ik zei vroeger tegen eerste-keer-bezoekers dat Kyoto onmisbaar was in kersenbloesem-seizoen. Na deze maart zou ik mensen er actief uit praten. De 2024 tijdslot-toegang regels bij het Bamboebos + Geisha-district maken casual wandelen door Higashiyama bijna onmogelijk zonder een permit. Hotels verdrievoudigen. Restaurants boeken maanden vooruit. De tempels zijn nog steeds buitengewoon, maar de wrijving-tot-magie verhouding sloeg tegen je om. Dezelfde Kyoto in november is wat maart vroeger was — ga dan.
De reis die ik herhaal: Tohoku in augustus
Ik plande een 10-daagse Tohoku-loop rondom het Aomori Nebuta-festival op een ingeving. Het werd de reis van het jaar. Aomori voor Nebuta (de verlichte-krijgers parade is écht het meest dramatische festival dat ik ergens heb gezien). Hirosaki voor het kasteel en appelboomgaarden. Yamadera voor de tempel-op-een-klif zonsopkomst. Nyuto Onsen voor twee nachten niets. Terug in augustus 2026.
De reserveringen die ik zou annuleren
- Het ¥25.000 kaiseki-diner dat ik boekte op aanbeveling van een Westerse criticus in Tokio. Mooi gemaakt. Stijve sfeer. De ¥8.000 balie-izakaya waar ik de volgende avond heenging had meer energie en gedenkwaardiger eten.
- De Mt. Fuji 5e Station bustour die ik kocht. Het 2024 klim-reserveringssysteem maakt spontane tours zinloos; het 5e Station is afgegrendeld en rij-gemanaged. Hakone met heldere-dag Fuji-view deed hetzelfde werk voor een tiende van de tijd.
De reservering die ik eerder had moeten maken
Tofuku-ji in koyo-seizoen heeft een 08:30 toegang nodig, wat betekent in de rij staan om 08:00. Ik probeerde om 09:30 binnen te wandelen en verloor een uur aan de rij. De Eikan-do truc (in “Herfst in Kansai” post) van 06:30 arriveren om het zijpad te gebruiken is een veel beter spel.
Wat ik anders doe in 2026
- Accommodaties 6 maanden vooraf boeken, niet 3. Yen-zwakte bracht volume buitenlands toerisme terug; mid-range hotels in Kyoto/Kanazawa boeken maanden vooruit voor elke piek-week nu.
- Mt. Fuji skippen tenzij klimmen. De klassieke Fuji-foto-mogelijkheden zijn steeds vaker omheind of gemanaged. Hakone voor het uitzicht, Mt. Takao voor de day-hike.
- Tohoku en Shikoku krijgen meer nachten. Beide zijn merkbaar leger dan de hoofdregio’s; beide belonen de tijds-investering meer.
- Sakebrouwerij-tours op afspraak. Walk-in is prima maar de kleine brouwerijen (Takayama, Kanazawa, Niigata) hebben een ander gesprek als je boekt en op een rustig uur arriveert.
- Onsen-ryokan meer dan hotels. Eén goede ryokan-nacht verslaat drie goede hotel-nachten. Ik knip hotel-nachten om ryokan toe te voegen.
Het ding waarvoor niemand je waarschuwt
Japan is uitputtend op manieren die je niet verwacht. Niet het eten, niet de taal, niet de treinen — de constante micro-attentie op andere mensen. Correct in de rij staan. Stem-volume in treinen. Rugzak voor je. Cash in twee handen. Instap-schoenen voor ryokan. Elke individuele regel is klein; de cumulatieve cognitieve last over een 14-daagse reis is echt. Bouw een halve dag “rustige dag” in elke week van je reisplan. Een Tokio-park, een lang bad bij een sentō, een Kyoto-tempeltuin alleen met koffie. Herstel. Dan door.
Voor waar ik specifiek heen ging: Herfst in Kansai dekt de november Kyoto/Nara reis. Voor meer context over de veranderingen in 2026: Waar heen in Japan in 2026.